Ο μαγικός κόσμος της μυθολογίας αποτέλεσε την έμπνευση για τους μαθητές της Γ΄ τάξης, οι οποίοι δημιούργησαν δύο ηλεκτρονικά παιχνίδια-κουίζ με στόχο την ανταλλαγή γνώσεων με άλλους μαθητές.
Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, ασχολήθηκαν ερευνητικά με έντυπες και οπτικοακουστικές πηγές και γνώρισαν τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου. Τις γνώσεις που απέκτησαν θέλησαν να τις μοιραστούν με μαθητές από όλη τη χώρα, μέσα από μια δημιουργική και διαδραστική εμπειρία μάθησης.
Η Στ΄ τάξη συμμετείχε στο πρόγραμμα «Κόμβοι ψηφιακής αφήγησης – ΚΟ.ΨΗ.Α. – Digital StoryTelling Hubs – DIGI.STORY.HUB», το οποίο υλοποιείται από το Εργαστήριο για τη Μελέτη της Ανάγνωσης και της Γραφής στην Εκπαίδευση και στην Κοινωνία του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ.
Το πρόγραμμα στην τάξη συνδέθηκε με τον θεματικό κύκλο των εργαστηρίων δεξιοτήτων «Φροντίζω το περιβάλλον» και την υποθεματική για τη Στ΄ τάξη «Παγκόσμια και τοπική πολιτιστική κληρονομιά». Ο τίτλος του project ήταν: «Μιλάνε τα γλυπτά;» και η διάρκειά του από τον Νοέμβριο 2022 μέχρι και τον Απρίλιο του 2023.
Αρχικά συζητήσαμε για τις διαφορές μεταξύ των γλυπτών, μετά παίξαμε βιωματικά και προσπαθήσαμε να «θυμηθούμε» γλυπτά που συναντάμε καθημερινά στη γειτονιά μας, στον δρόμο μας για το σχολείο, στη βόλτα μας στο κέντρο της πόλης. Τα αναπαραστήσαμε, φανταστήκαμε τι θα μας έλεγαν τα γλυπτά αν ζωντάνευαν. Σκεφτήκαμε τι δεν μας αρέσει στο κέντρο της πόλης και αναρωτηθήκαμε για τον χώρο που περιβάλλει το κάθε γλυπτό. Καταγράψαμε 12 γλυπτά που συναντάμε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και βρήκαμε πληροφορίες για αυτά.
Ζωγραφίσαμε τον χάρτη του κέντρου της πόλης μας και τοποθετήσαμε φωτογραφίες στη θέση που βρίσκονται τα γλυπτά. Πλαισιώσαμε τις φωτογραφίες με πληροφορίες και τις βάλαμε στο φετινό ημερολόγιο του σχολείου, θέλοντας να εκφράσουμε ένα μήνυμα για την προστασία των δημόσιων γλυπτών και κατά των βανδαλισμών που συχνά γίνονται σε αυτά.
Στη συνέχεια ψηφίσαμε ποια γλυπτά μας αρέσουν πιο πολύ και σχηματίστηκαν πέντε ομάδες για τα 5 γλυπτά που οι περισσότεροι/ες θέλαμε να δουλέψουμε. Επισκεφτήκαμε το δημόσιο χώρο που βρίσκεται το καθένα από αυτά και διατυπώσαμε υποθέσεις για τα συναισθήματα που δείχνει η έκφρασή του. Δώσαμε έναν δικό μας τίτλο, αναρωτηθήκαμε τι βλέπει και πού θα πήγαινε αν ζωντάνευε. Πήραμε συνεντεύξεις από τους περαστικούς και είδαμε αν γνωρίζουν τι αναπαριστά το κάθε γλυπτό, ακούσαμε τις απόψεις τους για τον χώρο που βρίσκεται, τους ρωτήσαμε αν περνάνε από εκεί καθημερινά, αν συμβολίζει κάτι για αυτούς. Ηχογραφήσαμε τους ήχους που ακούγονται γύρω του, ανοίξαμε το βλέμμα μας στον δημόσιο χώρο που περιβάλλει το γλυπτό και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε πώς «συνομιλεί» το γλυπτό με το περιβάλλον του. Καταγράψαμε την κατάστασή τους.
Οι πληροφορίες που συγκεντρώσαμε ήταν το βασικό υλικό μας για να γράψουμε στη συνέχεια τα σενάρια των ψηφιακών ιστοριών μας, στις οποίες μιλάει κάθε φορά ένα γλυπτό, άγαλμα ή σύμπλεγμα και μας λέει την ιστορία του, ποιον ή τι απεικονίζει και τι παρατηρεί γύρω του. Ηχογραφήσαμε τις αφηγήσεις μας και ακολούθησε η σύνδεση με τις φωτογραφίες που τραβήξαμε εμείς ή βρήκαμε στο διαδίκτυο, αλλά και η αναζήτηση κατάλληλης μουσικής και το τελικό μοντάζ στην τάξη.
Σκοπός αυτού του προγράμματος ήταν εκτός από τις οπτικοακουστικές δεξιότητες που καλλιεργήσαμε να να διερευνήσουμε τη σύνδεση των μνημείων και δημόσιων γλυπτών με την ιστορία της πόλης,
να γνωρίσουμε και να αναγνωρίσουμε τις επιπτώσεις των βανδαλισμών σε δημόσια έργα τέχνης, σε μνημεία, στον δημόσιο χώρο, γενικότερα στην ποιότητα ζωής μας, και τέλος
να αποκτήσουμε επίγνωση και να ευαισθητοποιηθούμε σε ζητήματα που σχετίζονται με την πολιτιστική κληρονομιά και τον δημόσιο χώρο της πόλης μας.
Έκθεση ζωγραφικής από τους μαθητές του 43ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης
Συμμετέχουν οι τάξεις: Δ, Ε, ΣΤ
Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζουμε την έκθεση που ετοιμάσαμε για τους μαθητές/τριες, τους γονείς και τους δασκάλους του σχολείου μας. Μέσα από τη διαδικασία προετοιμασίας της έκθεσης μάθαμε να συνεργαζόμαστε, να δουλεύουμε με έναν συλλογικό στόχο. Μάθαμε ότι δεν έχει σημασία το «ταλέντο» αλλά η συμμετοχή. Πάνω απ’ όλα όμως μάθαμε ότι μέσα από την τέχνη μας έχουμε φωνή, ότι μπορούμε να εκφράσουμε τις ανησυχίες μας και οτιδήποτε έχουμε στο μυαλό μας με έναν πολύχρωμο και δημιουργικό τρόπο.
Η κάθε τάξη δούλεψε πάνω σε διαφορετικό θέμα, το οποίο προέκυψε ύστερα από συζήτηση. Η Δ’ τάξη επέλεξε να δουλέψει πάνω σε ελεύθερο θέμα και γι’ αυτόν τον λόγο η παρουσίασή της πήρε το όνομα «Στο μυαλό της Δ τάξης». Η Ε’ τάξη δούλεψε πάνω σε μια άσκηση φαντασίας, τη λογική της οποίας ακολουθήσαμε με διαφορετικούς τρόπους κατά τη διάρκεια της χρονιάς μέσα στο μάθημα των εικαστικών. Τα έργα των μαθητών είναι βασισμένα σε μια «ζωγραφομουτζούρα» όπως την ονομάσαμε. Πρόκειται για ένα αφαιρετικό σχήμα το οποίο σχεδίασε με μολύβι η εικαστικός του σχολείου. Τα παιδιά έπρεπε να «μεταμορφώσουν» τη ζωγραφομουτζούρα που είχαν μπροστά τους σε οτιδήποτε πρόσταζε η φαντασία τους. Η παρουσίασή τους ονομάζεται «Με αφορμή μια ζωγραφομουτζούρα». Τέλος η ΣΤ’ τάξη επέλεξε να δουλέψει το θέμα «Η πόλη του μέλλοντος». Είναι ένα θέμα που απασχολεί τους μαθητές/τριες και, όπως θα δείτε, η προσέγγιση τους δείχνει την ανησυχία τους γύρω από το ζήτημα.
Ευχαριστούμε πολύ τον σύλλογο διδασκόντων για τη στήριξη του στο εγχείρημά μας.
Ελπίζουμε να εμπνευστείτε από την προσπάθεια των μαθητών/τριών μας και τα έργα τους να αποτελέσουν τροφή για σκέψη για τους μικρούς και τους μεγάλους επισκέπτες της έκθεσης.
Τη φετινή σχολική χρονιά τα παιδιά της Ε’ τάξης, προσέγγισαν το μάθημα της Ιστορίας με ένα διαφορετικό τρόπο. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και μελέτησαν πολεμικά γεγονότα, πρόσωπα και πολιτική οργάνωση της εποχής του Βυζαντίου μέσα από ιστορικές πηγές. Κάθε ομάδα, για τα γεγονότα ή τα πρόσωπα που είχε να ετοιμάσει, συγκέντρωσε , αποθήκευσε και παρουσίασε στην τάξη σχετικό εικονικό υλικό από την ηλεκτρονική έκδοση του σχολικού βιβλίου και από τις υπόλοιπες ηλεκτρονικές πηγές έτσι ώστε κατάφεραν να συσσωρεύσουν σταδιακά εικονικό υλικό το οποίο και χρησιμοποίησαν αργότερα στη δημιουργία ηλεκτρονικών παρουσιάσεων (power points).
Στη συνέχεια, όλες οι ηλεκτρονικές παρουσιάσεις ενώθηκαν και δημιουργήθηκε μια ταινία που περιέχει όλο το ιστορικό υλικό που τα παιδιά είχαν συλλέξει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Έτσι τα παιδιά κατάφεραν να προσεγγίσουν το παρελθόν και να αναπτύξουν ιστορική σκέψη και ιστορική συνείδηση. Ακόμη να αναπτύξουν την δεξιότητα χρήσης των ιστορικών πηγών, ώστε να μπορούν να συνδέουν τις πληροφορίες, να τις διερευνούν και να δομούν τις γνώσεις που απέκτησαν.
Τα τελευταία χρόνια χιλιάδες στρέμματα δάσους καταστρέφονται κυρίως λόγω πυρκαγιών. Αν προσθέσουμε την αυθαιρεσία, την αδιαφορία και την έλλειψη παιδείας και κουλτούρας μερίδας των πολιτών, τότε καταλαβαίνει κανείς ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια καταστροφή με ανυπολόγιστες συνέπειες. Τα δάση αποτελούν τη φυσική μας ασπίδα έναντι των πλημμυρών, της διάβρωσης του εδάφους και της κλιματικής κρίσης, ενώ είναι οι πνεύμονες Γης και ανθρώπου. Η συμμετοχή μας στο πρόγραμμα “Κόμβοι Ψηφιακής Αφήγησης” (Digital Storytelling Hubs – DIGI.STORY.HUB) του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ με το συγκεκριμένο σενάριο, έχει σκοπό να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά σε σχέση με το δασικό οικοσύστημα και τα περιβαλλοντικά ζητήματα που συνδέονται με αυτό, ώστε να αναλάβουν δράση, ως μελλοντικοί ενεργοί πολίτες. Για την επίτευξη του παραπάνω σκοπού συνδυάστηκαν στοιχεία του παραδοσιακού και του ψηφιακού γραμματισμού με τελικό αποτέλεσμα τη δημιουργία 3 ψηφιακών αφηγήσεων με τον τίτλο “Περπατώ εις το δάσος, όταν …”
Τα παιδιά της Δ΄τάξης (και των δύο τμημάτων) με τις δασκάλες τους είχαν παρακολουθήσει την προηγούμενη εβδομάδα τις εκδηλώσεις για τα 94 χρόνια των λαϊκών αγορών.
Στα πλαίσια αυτών των εκδηλώσεων δόθηκε από τους χορηγούς και ένα ολοκαίνουριο ποδήλατο ΒΜΧ . Το πρωί της Τρίτης 7/06 έγινε η κλήρωση του ποδηλάτου ανάμεσα στους μαθητές και τις μαθήτριες της Δ΄τάξης με την παρουσία και τη συνδρομή της κ. Μελίνας – Μαρίας Δερμεντζοπούλου, Αντιπεριφερειάρχη Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Το ποδήλατο κέρδισε η Εύα. Καλές βόλτες!